in memoriam

In memoriamnamens bestuur en leden door Hans Sieckersecretaris

In memoriam Henk Kenter senior

Begin januari 2017 ontvingen wij het bericht dat onze huidige donateur de heer Henk Kenter op 31 december 2016 is overleden. Op vrijdag 6 januari is onder grote belangstelling ter nagedachtenis aan hem een Eucharistieviering gehouden, waarna wij hem hebben begraven op het kerkhof bij de St. Jan de Doperkerk.

Ik herinner mij Henk als een stoere tanige grote man, welbespraakt en niet vies van de nodige directe ”Amsterdamse humor”, waar je als Langedijker wel even aan moest wennen. Ondanks dat had Henk een groot hart en was altijd in voor een praatje en had ook de nodige belangstelling voor een ander. Daarnaast was hij altijd bereid en inzetbaar voor werkzaamheden voor de vereniging, je moest het hem echter wel vragen.

Voor alle mogelijke vragen op het gebied van tuinieren kon je hem altijd benaderen en was hij bereid zijn deskundigheid te laten blijken. In onze ogen een vakman tuinder, dat kon natuurlijk ook niet anders gezien zijn lange tuinderstijd in Amsterdam Sloten. Na de Amsterdamse tijd heeft Henk zich gespecialiseerd op het kweken van rozen in de Noord Scharwouder polder. Hij kon daarover met groot enthousiasme vertellen en je kon aan hem zien dat dat zijn stiel was.

Vanaf 1996 tot en met 2010 heeft Henk bij ons getuinierd op het G-deel van het complex. Gelet op zijn gezondheid heeft hij zijn tuinen  daarna over gedaan aan zoon Dirk en is hij de vereniging vervolgens gaan steunen als donateur en bezorger van de Wroeter voor zijn wijk.

Henk blijft in onze herinnering bestaan als een aimabele, soms wat stugge man, die als het ijs eenmaal gebroken was zeer toeschietelijk en  toegankelijk was.

Wij wensen zijn echtgenote en kinderen veel sterkte met dit verlies en dat Henk rust in vrede, dat hij zeker verdiend heeft.



    


In memoriam Meindert Leegwater

Op 8 februari ’17 werd ik gebeld door Dirk Keppel met de mededeling dat Meindert Leegwater op 7 februari plotseling was overleden. Zeer verbaasd reageerde ik dat ik hem met zijn vrouw Paula de zaterdag ervoor nog vrolijk had zien fietsen, waarbij hij zoals gebruikelijk een schreeuw gaf: ”hè maestro”; want zo werd ik door hem meestal met een brede lach op zijn gezicht begroet. Natuurlijk is het ook zo dat je als secretaris een klein beetje de maestro van het tuinorkest bent en alles in goede banen probeert te leiden. Zeker waar het Meindert betrof, want het wilde nog wel eens voorkomen dat hij de partituur niet helemaal volgde en een beetje zijn eigen gang ging, hetgeen voor de uitvoering van het tuingebeuren niet geheel naar de maestro zijn wens verliep, aangezien Meindert de verkeerde akkoorden aansloeg.

Ik kan mij nog goed herinneren de perikelen rondom het afstoten van de tuinen H16-17-18, alsmede het opruimen van het bouwvallig tuinhuisje op D01.

Na veel vieren en vijven moest Meindert zijn vrouw Paula alle zeilen bijzetten om hem te overtuigen dat het zo echt niet langer kon. Uiteindelijk stemde hij er toch maar in toe.

Regelmatig kwam ik Meindert tegen op zijn oude stek (H16-17-18) en probeerde hem dan duidelijk te maken dat hij deze tuinen niet meer in gebruik had. Steevast zei hij met lach van oor tot oor; “oh ja is dat zo joh, nou maestro je zult wel gelijk hebben” en vervolgens pakte hij zijn fiets en zocht tuin D01-02 op en was daar een tijdje in de weer.

Zo rond 2014 werd het echter tijd dat Meindert zijn tuinen opgaf aangezien zijn geheugen hem regelmatig in de steek liet en werd hij donateur. Meindert is vanaf 1993 een zeer gewaardeerd lid van onze vereniging geweest en was na zijn actieve lidmaatschap nog regelmatig op het complex te vinden voor een praatje met deze en gene.

Wij wensen Paula en kinderen veel sterkte toe met dit plotselinge verlies van een unieke man en dat hij in vrede rust mag vinden. 

 


In memoriam Dirk Hakemulder

Op 15 januari 2016 werd ik opgeschrikt door een telefoontje van de zoon van Dirk Hakemulder dat zijn vader door een noodlotting ongeval was overleden en hoe het nu verder met de tuin moest.

Zowel zijn zoon als vrouw Willy heb ik op dat moment gerustgesteld met de mededeling dat de tuin en wat daar verder mee zou moeten gebeuren van later zorg was en dat zij wel andere zaken aan hun hoofd hadden als de volkstuin.

Terugdenkend aan Dirk zie ik nog voor mij een goedlachse man die in 2009 kwam vragen of er nog tuinen beschibaar waren. Al gauw waren wij eruit dat hij 200m2 vrije tuin kon gaan huren en de voorwaarden waren geen enkel probleem. Daarnaast klikte het ook bijzonder goed met zijn naaste buren; Dirk was altijd wel in voor een praatje en veelvuldig werd door hem het verleden aangehaald en waar hij , met een sjaggie in zijn mond, dan ook zoetsappig over kon vertellen, ja zelfs zo lang dat het tuinieren er soms bij in schoot. Hij voldeed volledig aan het beeld van een sociaal volkstuinieren gebeuren voor wat oudere mannen.

Al snel werd ons duidelijk dat Dirk alles op had met zijn tuin en binnen een paar jaar had hij al een kas en schuurtje staan, want zij hij: ”als ik met pensioen ben heb ik alle tijd voor tuinieren” en uit zijn verhalen op te maken was hij thuis met tuinieren grootgebracht, dus voor de vereniging zat dat wel snor.

Ook voor wat extra werkzaamheden kon je Dirk wel vragen, hierbij wil ik benoemen de werkzaamheden in de jubileumcommissie bij het 40-jarig bestaan van de vereniging, werkbegeleider bij de zaterdagwerkbeurten. Nee verkopen kende hij niet, al schoot zijn eigen werk er wel eens bij in en met een grijns en een lach deed hij dit dan af: ”er is morgen toch weer een dag en anders overmorgen”

Op 21 januari hebben een aantal volkstuinders waar Dirk nauwe contacten mee had de uitvaartdienst bijgewoond en hem vervolgens op het kerkhof van Heerhugowaard begraven.

Wij zullen Dirk wel missen maar dat geldt in nog grotere mate voor zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen die wij alle sterkte toewensen voor de toekomst.

Dat Dirk Hakemulder moge ruste in vrede.

Hans Siecker


 

Hennie Herman Donker

 Op 8 februari ontvingen we het overlijdensbericht van ons lid Hennie Donker.

Vele van u zullen zich Hennie niet voor de geest kunnen halen ondanks dat hij vanaf 2001 lid van de vereniging is geweest en tuin D26 in gebruik had. Hennie een man zonder al te veel woorden, die stilaan zijn gang ging, zonder veel aandacht te vragen en toch op zijn tijd, zij het met enige schroom, een beroep deed op de vereniging al was het maar om zijn werkbeurten wegens gebrek aan mogelijkheid om te zetten naar een voor hem geschikt tijdstip. Inmiddels hebben wij van zijn echtgenote begrepen dat zij de huur van de tuin en het lidmaatschap van de vereniging vooralsnog wil voortzetten. Indien nodig zullen wij ondersteuning bieden.

Op 12 februari hebben wij als bestuur mede namens de leden afscheid van Hennie genomen door ons bezoek aan de condoleancebijeenkomst.

Wij wensen zijn vrouw en kinderen veel sterkte met dit verlies en dat Hennie ruste in vrede.


 

Martin Volkerijk

 Op 11 maart ontvingen wij het bericht dat op 10 maart 2015 is overleden Martin Volkerijk.

Martin is vanaf 1982 tot aan zijn overlijden lid geweest van onze vereniging; eerst alleen als tuinder, vervolgens vanaf 1988 tot 1999 voorzitter van het bestuur en vanaf 2007 het tijdstip waarop hij zijn tuin heeft opgezegd als donateur.

Velen van ons zullen zich Martin herinneren als een vriendelijke, rustige weloverwogen en niet op de voorgrond tredende persoonlijkheid die door zijn voorzitterschap de vereniging voor langere tijd,  uitstekend geleid heeft.

Namens de vereniging hebben wij op 12 maart afscheid van hem genomen.

Wij wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen veel sterkte met dit verlies en dat Martin ruste in vrede.